வனவிலங்கு வழித்தடங்கள்: நேரியல் வழித்தடங்கள் vs படிமக் கல் வழித்தடங்கள் - எது சிறந்தது?

வனவிலங்கு வழித்தடங்களில் இரண்டு முக்கிய வகைகள் உள்ளன: நேரியல் வழித்தடங்கள் மற்றும் படிமக் கல் வழித்தடங்கள். நேரியல் வழித்தடங்கள் என்பது விலங்குகள் தடையின்றி இடம்பெயர்வதற்காக உருவாக்கப்பட்ட தொடர்ச்சியான நிலப்பரப்புகளாகும். இதற்கு மாறாக, படிமக் கல் வழித்தடங்கள் என்பது பெரிய நிலப்பரப்புகளுக்கு இடையில் சிதறிக்கிடக்கும் சிறிய வாழ்விடத் திட்டுகளைக் கொண்டது. சூழல், இலக்கு உயிரினங்கள் மற்றும் பட்ஜெட் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து இவற்றில் எது சிறந்தது என்பது மாறுபடும்.

மனிதர்களின் வளர்ச்சித் திட்டங்களால் காடுகள் துண்டாடப்படுவது இன்று உலகளாவிய பிரச்சனையாக உருவெடுத்துள்ளது. சாலைகள், இரயில் பாதைகள், விவசாய நிலங்கள், மற்றும் நகரமயமாக்கல் ஆகியவை வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்களைச் சிறுசிறு தீவுகளாகப் பிரிக்கின்றன. இந்த 'வாழிடத் துண்டாக்கம்' (habitat fragmentation) விலங்குகளின் இயல்பான இடப்பெயர்வைத் தடுக்கிறது, உணவு மற்றும் துணை தேடுவதைக் கடினமாக்குகிறது, மேலும் சிறிய குழுக்களுக்குள் மரபணுப் பன்முகத்தன்மையைக் குறைக்கிறது. இதன் விளைவாக, பல உயிரினங்கள் அழிவின் விளிம்பிற்குத் தள்ளப்படுகின்றன. இந்தச் சிக்கலுக்கு ஒரு நடைமுறைத் தீர்வாகவே வனவிலங்கு வழித்தடங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

அமைப்பு மற்றும் கட்டமைப்பு: நேரியல் மற்றும் படிமக் கல் வழித்தடங்கள் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன?

அவற்றின் கட்டமைப்பைப் பொறுத்து இந்த இரண்டு வழித்தடங்களும் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன. நேரியல் வழித்தடங்கள் (Linear Corridors) என்பவை பெயருக்கேற்ப, இரண்டு பெரிய வனப்பகுதிகளை இணைக்கும் ஒரு தொடர்ச்சியான, நீளமான நிலப்பரப்பாகும். இவை ஆறுகள், மலைத்தொடர்கள் போன்ற இயற்கையான அமைப்புகளாகவோ அல்லது நெடுஞ்சாலைகளுக்கு மேலே கட்டப்படும் பசுமைப் பாலங்கள் (Green Overpasses), சுரங்கப்பாதைகள் (Underpasses) போன்ற செயற்கையான கட்டமைப்புகளாகவோ இருக்கலாம். இதன் முக்கிய நோக்கம், விலங்குகள் தங்குதடையின்றி பயணிக்க ஒரு தடையற்ற பாதையை வழங்குவதாகும்.

மறுபுறம், படிமக் கல் வழித்தடங்கள் (Stepping-stone Corridors) என்பவை தொடர்ச்சியானவை அல்ல. ஆற்றைக் கடக்கப் பயன்படும் பாறைகளைப் போல, இவை பெரிய வாழ்விடங்களுக்கு இடையில் சிதறிக்கிடக்கும் சிறிய வாழ்விடத் திட்டுகளின் ஒரு வலையமைப்பாகும். இந்தத் திட்டுகள் சிறிய காடுகள், தோப்புகள், அல்லது புதர்க்காடுகளாக இருக்கலாம். விலங்குகள் ஒரு திட்டிலிருந்து மற்றொன்றிற்குத் தாவி, இறுதியில் தங்கள் இலக்கை அடைகின்றன. இவை பறவைகள், பூச்சிகள் மற்றும் சிறிய பாலூட்டிகளுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். மனித ஆதிக்கம் நிறைந்த நிலப்பரப்புகளில், ஒரு தொடர்ச்சியான வழித்தடத்தை உருவாக்குவது சாத்தியமில்லாத இடங்களில் இது ஒரு சிறந்த மாற்றாகும்.

செயல்திறன் மற்றும் பயன்பாடு: எந்த விலங்குகளுக்கு எது உகந்தது?

வழித்தடத்தின் செயல்திறன், அது எந்த உயிரினத்திற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைப் பொறுத்தது. யானைகள், புலிகள், கரடிகள் போன்ற பெரிய, நீண்ட தூரம் பயணிக்கும் விலங்குகளுக்கு நேரியல் வழித்தடங்கள் அவசியமானவை. உதாரணமாக, மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளுக்கும் இடையே உள்ள யானை வழித்தடங்கள், யானைகள் தங்கள் பாரம்பரிய இடம்பெயர்வுப் பாதைகளைப் பயன்படுத்த உதவுகின்றன. ஒரு ஆய்வின்படி, நீலகிரி உயிர்க்கோளக் காப்பகத்தில் உள்ள வழித்தடங்கள், ஆசிய யானைகளின் மரபணுப் பன்முகத்தன்மையை பராமரிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன (இந்திய அறிவியல் நிறுவனம், 2020).

படிமக் கல் வழித்தடங்கள், நீண்ட தூரம் பறக்க முடியாத பறவைகள், வண்ணத்துப்பூச்சிகள், மற்றும் மரங்களில் வாழும் சிறிய விலங்குகளுக்கு உயிர்நாடியாக விளங்குகின்றன. கோஸ்டாரிகாவில் உள்ள 'பசோ பந்தேரா' (Paseo Pantera) எனப்படும் மெசோஅமெரிக்கன் உயிரியல் வழித்தடம், படிமக் கல் திட்டுகளைப் பயன்படுத்தி ஜாகுவார்கள் முதல் அரியவகைத் தவளைகள் வரை பல உயிரினங்களை இணைக்கிறது. இந்தத் திட்டுகள் விலங்குகளுக்கு ஓய்வெடுக்கவும், உணவருந்தவும், எதிரிகளிடமிருந்து தங்களைக் காத்துக்கொள்ளவும் உதவுகின்றன. நகர்ப்புறங்களில், பூங்காக்களையும் தோட்டங்களையும் இணைப்பதன் மூலம் பறவைகள் மற்றும் பூச்சிகளுக்கு இந்த வகை வழித்தடங்களை உருவாக்கலாம்.

“வழித்தடம் என்பது வெறும் பாதை அல்ல. அது ஒரு உயிர்நாடி. సరైన வழித்தடத்தை தேர்ந்தெடுப்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பில் சூழலியல் சமநிலையை மீட்டெடுப்பதற்கும், மனிதர்களுக்கும் வனவிலங்குகளுக்கும் இடையே இணக்கமான சகவாழ்வை உருவாக்குவதற்கும் முதல் படியாகும்.”

அமைப்பதற்கான செலவு மற்றும் சவால்கள் என்ன?

பொதுவாக, நேரியல் வழித்தடங்களை உருவாக்குவது அதிக செலவு பிடிக்கும் செயலாகும். இதற்கு பெரிய அளவிலான நிலம் தேவைப்படுகிறது. இந்த நிலம் தனியாருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தால், அதை கையகப்படுத்துவது சிக்கலான மற்றும் விலையுயர்ந்த செயல்முறையாகும். மேலும், நெடுஞ்சாலைகளின் மேல் பசுமைப் பாலங்கள் கட்டுவது போன்ற உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு மில்லியன் கணக்கான டாலர்கள் செலவாகும். உதாரணமாக, தேசிய நெடுஞ்சாலை 44-ல் மத்தியப் பிரதேசத்தின் பென்ச்-கான்ஹா புலிகள் வழித்தடத்தில் கட்டப்பட்ட விலங்குகளுக்கான மேம்பாலங்களுக்கு சுமார் ₹1,000 கோடி செலவானது (இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம், 2019).

படிமக் கல் வழித்தடங்கள் ஒப்பீட்டளவில் செலவு குறைந்தவை. பெரிய நிலப்பரப்புகளை கையகப்படுத்துவதற்கு பதிலாக, ஏற்கெனவே இருக்கும் சிறிய காடுகள், தோப்புகள் அல்லது அரசு நிலங்களை ஒருங்கிணைத்து இவற்றை உருவாக்க முடியும். உள்ளூர் சமூகங்களை ஈடுபடுத்தி, மரங்கள் நடும் திட்டங்கள் மூலம் புதிய திட்டுகளை உருவாக்குவதும் சாத்தியமாகும். இதனால், நிலம் கையகப்படுத்துவதில் உள்ள சட்ட மற்றும் நிதிச் சிக்கல்கள் குறைகின்றன. இருப்பினும், இந்தத் திட்டுகளைப் பாதுகாப்பதும், அவை ஆக்கிரமிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதும் ஒரு தொடர்ச்சியான சவாலாகும்.

காலநிலை மாற்றத் தழுவலுக்கு வழித்தடங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றன?

காலநிலை மாற்றம் புவியின் தட்பவெப்ப நிலையை மாற்றி வருகிறது. இதனால், பல விலங்குகள் தங்கள் பாரம்பரிய வாழ்விடங்கள் வாழத் தகுதியற்றதாக மாறுவதால், குளிர்ச்சியான அல்லது ஈரப்பதமான புதிய இடங்களைத் தேடி இடம்பெயர வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன. இந்த இடப்பெயர்வுக்கு வனவிலங்கு வழித்தடங்கள் மிக முக்கியமானவை.

நேரியல் வழித்தடங்கள், குறிப்பாக வடக்கு-தெற்கு அச்சில் அல்லது வெவ்வேறு உயரங்களில் அமைந்திருந்தால், விலங்குகள் காலநிலை மாற்றத்திற்கு ஏற்ப படிப்படியாக இடம்பெயர்வதற்கு ஒரு 'தப்பிக்கும் பாதையை' வழங்குகின்றன. நேச்சர் கன்சர்வன்சி (The Nature Conservancy) நடத்திய ஒரு ஆய்வின்படி, வட அமெரிக்காவில் உள்ள பல உயிரினங்கள், காலநிலை மாற்றத்தால் வட दिशा நோக்கி நகர, संरक्षित வழித்தட வலையமைப்புகள் அவசியமானவை. இதேபோல், படிமக் கல் வழித்தடங்களும், சிறிய தூரம் பயணிக்கும் உயிரினங்கள் புதிய, சாதகமான மைக்ரோ-காலநிலைகளைக் கொண்ட திட்டுகளை அடைய உதவுகின்றன.

முடிவு: எது சிறந்த தேர்வு?

நேரியல் வழித்தடங்கள் மற்றும் படிமக் கல் வழித்தடங்களுக்கு இடையே 'இதுதான் சிறந்தது' என்று ஒற்றை பதிலைக் கூற முடியாது. தேர்வு, 'எங்கே, யாருக்காக, மற்றும் என்ன செலவில்?' என்ற கேள்விகளைப் பொறுத்தது. இரண்டு பெரிய தேசியப் பூங்காக்களை இணைத்து யானைகளின் பயணத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டுமென்றால், நேரியல் வழித்தடமே சிறந்த தீர்வு. ஆனால், ஒரு நகரத்தின் பூங்காக்களை இணைத்து பறவைகளின் பன்முகத்தன்மையைப் பெருக்க வேண்டுமென்றால், படிமக் கல் வழித்தடங்கள் மிகவும் நடைமுறைக்கு உகந்தவை.

பல நவீன பாதுகாப்புத் திட்டங்கள், இந்த இரண்டு அணுகுமுறைகளையும் இணைக்கின்றன. ஒரு பெரிய நேரியல் வழித்தடத்தை મુખ્ય அச்சாகக் கொண்டு, அதைச் சுற்றி பல படிமக் கல் திட்டுகளை உருவாக்குவது ஒரு సమగ్రమైన தீர்வை வழங்குகிறது. 'தெராய் ஆர்க் லேண்ட்ஸ்கேப்' (Terai Arc Landscape) போன்ற திட்டங்கள், இந்தியா மற்றும் நேபாளத்தில் புலிகள், காண்டாமிருகங்கள் மற்றும் யானைகளுக்காக இந்த கலப்பு மாதிரியை வெற்றிகரமாகச் செயல்படுத்தியுள்ளன. இறுதியில், துண்டாடப்பட்ட உலகை மீண்டும் இணைக்கும் எந்தவொரு முயற்சியும், அது சிறியதாக இருந்தாலும் பெரியதாக இருந்தாலும், பல்லுயிர் பெருக்கத்தின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு நம்பிக்கையூட்டும் படியாகும்.