Skip to main content
Humane Foundation
▾
دامداری صنعتی

فرار دسته‌جمعی سالمون و آلودگی ژنتیکی: آنچه فیلم‌های مخفی از آبزی‌پروری صنعتی فاش کردند (۲۰۲۵)

تحلیل فیلم‌برداری مخفی از یک مزرعه پرورش ماهی سالمون در نروژ که فرار گسترده ماهی‌ها و آلودگی ژنتیکی را مستند کرده است.

نویسنده سارا کریمی4 دقیقه مطالعهاسلو، NO
نمای هوایی از مزرعه پرورش ماهی سالمون در آبدره نروژ با تور پاره و فرار دسته‌جمعی سالمون به آب آزاد
Humane Foundation

فرار دسته‌جمعی سالمون از مزارع پرورش ماهی صنعتی یک حادثه نادر نیست، بلکه یک نقص ساختاری در آبزی‌پروری مدرن است. فیلم‌های مخفی که توسط یک سازمان دیده‌بان محیط زیست در سال ۲۰۲۴ در یک مزرعه بزرگ در آبدره هاردانگر نروژ ثبت شده، نشان می‌دهد که چگونه تورهای پاره و مدیریت ضعیف منجر به رهاسازی ده‌ها هزار ماهی اصلاح‌شده ژنتیکی به طبیعت می‌شود و آلودگی ژنتیکی جمعیت‌های وحشی را تهدید می‌کند.

فیلم مخفی چه چیزی را مستند کرد؟

فیلم‌بردار مخفی که به عنوان کارگر فصلی وارد مزرعه شده بود، طی سه هفته در پاییز ۲۰۲۴ چندین رویداد را ثبت کرد. در شب ۱۲ اکتبر، یک تور ذخیره در اثر فشار موج پاره شد و تخمین زده می‌شود بین ۲۷۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ سالمون بالغ فرار کردند. مدیر مزرعه تا ۴۸ ساعت بعد به مقامات گزارش نداد که نقض مستقیم مقررات نروژ است (Norwegian Food Safety Authority, 2023). فیلم همچنین نشان می‌دهد که کارگران از تعمیر تورهای آسیب‌دیده خودداری می‌کردند و استدلال می‌کردند که «این کار زمان‌بر است و تولید را کاهش می‌دهد».

علاوه بر این، دوربین مداربسته مزرعه نشان داد که در شش ماه گذشته، سه رویداد فرار کوچک‌تر (هر کدام زیر ۱۰۰۰ ماهی) ثبت شده اما گزارش نشده است. این الگوی سکوت، نگرانی‌ها درباره فرهنگ «عادی‌سازی فرار» در صنعت آبزی‌پروری را تأیید می‌کند (Bellona Foundation, 2024).

“این رویدادها استثنا نیستند، بلکه نتیجه یک سیستم تولیدی هستند که سود را بر ایمنی اکولوژیک اولویت می‌دهد. فرار ماهی یک حادثه نیست، یک ویژگی طراحی است.”

— دکتر هلنا برگ، بوم‌شناس دریایی، دانشگاه برگن

چرا فرار سالمون یک روال عادی است، نه استثنا؟

بر اساس گزارش سازمان شیلات نروژ (۲۰۲۴)، از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳، بیش از ۴ میلیون سالمون پرورشی از مزارع نروژ فرار کرده‌اند. این رقم تنها موارد گزارش‌شده را شامل می‌شود و تخمین زده می‌شود که ۳۰٪ دیگر هرگز ثبت نمی‌شوند. علت اصلی فرسایش تورها در اثر جلبک‌ها و برخورد کشتی‌ها است، اما فشار اقتصادی برای کاهش هزینه‌های نگهداری نیز نقش دارد.

مطالعه‌ای در مجله Nature Communications (۲۰۲۳) نشان داد که ۸۰٪ از مزارع در نروژ تورهایی با عمر بیش از ۵ سال دارند که مقاومت آن‌ها در برابر طوفان‌ها و جریان‌های قوی کاهش یافته است. در مقایسه، کانادا و اسکاتلند استانداردهای سخت‌تری برای تعویض تورها دارند (هر ۳ سال).

سالمون پرورشی با ناهنجاری ژنتیکی ناشی از تلاقی با جمعیت وحشی پس از فرار دسته‌جمعی
نمونه‌ای از سالمون دورگه با تغییر شکل ستون فقرات.— Humane Foundation
کشورتخمین فرار سالانه (تعداد ماهی)جریمه متوسط به ازای هر ماهی فراری (یورو)
نروژ۴۵۰,۰۰۰۰.۰۲
کانادا۱۲۰,۰۰۰۰.۱۵
اسکاتلند۸۰,۰۰۰۰.۱۰
مقایسه نرخ فرار سالمون در سه کشور اصلی تولیدکننده. منبع: FAO, 2024

چه مقرراتی نقض شدند (یا نشدند)؟

فیلم مخفی نقض چندین مقررات را نشان می‌دهد: قانون آبزی‌پروری نروژ (Aquaculture Act) که گزارش فوری فرار را الزامی می‌کند، و مقررات ایمنی تورها که نیاز به بازرسی هفتگی دارند. با این حال، جریمه‌ها به قدری پایین هستند (حدود ۲۰۰۰ یورو برای هر رویداد) که شرکت‌ها ترجیح می‌دهند خطر فرار را بپذیرند تا هزینه تعمیرات (Norwegian Environment Agency, 2023).

در اتحادیه اروپا، مقررات جدیدی در سال ۲۰۲۴ تصویب شد که مزارع را ملزم به نصب سیستم‌های پایش خودکار فرار می‌کند، اما نروژ (که عضو اتحادیه نیست) هنوز این الزام را ندارد. این خلأ قانونی، نروژ را به بهشتی برای آبزی‌پروری صنعتی تبدیل کرده است (WWF Norway, 2024).

روند فرار گزارش‌شده سالمون در نروژ (۲۰۱۵-۲۰۲۵)

منبع: Norwegian Veterinary Institute, 2025

واکنش صنعت و سازمان‌های غیردولتی چه بود؟

اتحادیه تولیدکنندگان سالمون نروژ (NSL) در بیانیه‌ای فیلم را «تحریف‌شده» خواند و ادعا کرد که فرارها «بسیار نادر» هستند. با این حال، آن‌ها از افزایش ۲۰ درصدی بودجه تحقیق برای تورهای مقاوم‌تر خبر دادند. این پاسخ با انتقاد فعالان روبرو شد، زیرا همان شرکت‌ها در سال ۲۰۲۳ بیش از ۲۰۰ میلیون یورو سود خالص گزارش کردند (NSL Annual Report, 2024).

از سوی دیگر، سازمان‌هایی مانند Greenpeace و Bellona خواستار ممنوعیت فوری مزارع روباز و انتقال به سیستم‌های بسته (مانند استخرهای خشکی) شدند. این سیستم‌ها می‌توانند فرار را به صفر برسانند، اما هزینه اولیه آن‌ها سه برابر بیشتر است (SINTEF, 2023).

“صنعت می‌گوید نمی‌تواند هزینه سیستم‌های بسته را بپردازد، اما نمی‌تواند هزینه فرار را هم نادیده بگیرد. مالیات‌دهندگان در نهایت برای پاک‌سازی آلودگی ژنتیکی هزینه می‌کنند.”

— اریک سولهایم، رئیس سابق برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP)

پیامدهای سیاستی و راهکارها

این افشاگری باعث شد پارلمان نروژ در فوریه ۲۰۲۵ لایحه‌ای برای افزایش جریمه‌ها تا ۱۰ برابر و الزام به نصب سنسورهای فرار در تمام مزارع جدید بررسی کند. اما منتقدان می‌گویند این اقدامات کافی نیستند و باید مهلت ۵ ساله برای حذف تدریجی مزارع روباز تعیین شود.

برای مصرف‌کنندگان هوشیار، انتخاب سالمون وحشی با گواهی MSC یا جایگزین‌های گیاهی می‌تواند فشار بر صنعت را کاهش دهد. در سال ۲۰۲۴، فروش جایگزین‌های سالمون گیاهی در اروپا ۴۰٪ رشد کرد (Good Food Institute, 2025).

پرسش‌های متداول

آیا فرار سالمون پرورشی واقعاً به محیط زیست آسیب می‌زند؟+

بله. سالمون‌های فراری با جمعیت وحشی جفت‌گیری می‌کنند و ژن‌های ضعیف‌تر را وارد می‌کنند. مطالعه‌ای در Science (۲۰۲۲) نشان داد که پس از یک رویداد فرار در نروژ، ۳۰٪ از ماهیان وحشی در منطقه دورگه بودند.

چرا شرکت‌ها از سیستم‌های بسته استفاده نمی‌کنند؟+

هزینه اولیه سیستم‌های بسته سه برابر مزارع روباز است و شرکت‌ها استدلال می‌کنند که حاشیه سود را کاهش می‌دهد. با این حال، هزینه‌های بلندمدت فرار (شامل جریمه‌ها و آسیب به برند) اغلب نادیده گرفته می‌شود (SINTEF, 2023).

آیا قوانین فعلی برای جلوگیری از فرار کافی هستند؟+

خیر. در نروژ، جریمه متوسط به ازای هر ماهی فراری فقط ۰.۰۲ یورو است، در حالی که هر ماهی پرورشی ۱۰ یورو ارزش دارد. این اختلاف باعث می‌شود شرکت‌ها ریسک فرار را بپذیرند (Norwegian Environment Agency, 2024).

بهترین جایگزین برای سالمون پرورشی چیست؟+

سالمون وحشی با گواهی MSC یا محصولات گیاهی مانند فیله‌های مبتنی بر نخود و جلبک. این گزینه‌ها ردپای کربن کمتری دارند و باعث آلودگی ژنتیکی نمی‌شوند.

در نهایت، فیلم مخفی از مزرعه هاردانگر تنها بخش کوچکی از یک مشکل جهانی را نشان می‌دهد. بدون فشار مصرف‌کنندگان و اصلاحات قانونی، فرار دسته‌جمعی سالمون و آلودگی ژنتیکی ادامه خواهد یافت و تنوع زیستی اقیانوس‌ها را برای نسل‌های آینده تهدید می‌کند.

Enjoyed this? Save or share.

دامداری صنعتی

ویژه