Skip to main content
Humane Foundation
▾
حیات وحش

علل کاهش تنوع زیستی: نامه‌ای سرگشاده به مصرف‌کنندگان ایرانی درباره پنج فشار اصلی

این نامه سرگشاده با استناد به داده‌های جهانی و منطقه‌ای، پنج علت اصلی کاهش تنوع زیستی را از تخریب زیستگاه تا تغییر اقلیم و نقش دامداری صنعتی در ایران و جهان بررسی می‌کند.

نویسنده لیلا کاشانی5 دقیقه مطالعهTehran, IR
علل کاهش تنوع زیستی در ایران: تالاب خشک‌شده و زیستگاه از دست رفته پرندگان مهاجر
Humane Foundation / AI-generated

علل کاهش تنوع زیستی را می‌توان در پنج فشار اصلی خلاصه کرد: تخریب و تکه‌تکه شدن زیستگاه، بهره‌برداری بی‌رویه از گونه‌ها، تغییر اقلیم، آلودگی، و هجوم گونه‌های غیربومی. دامداری صنعتی و مصرف گوشت، این فشارها را در ایران و جهان تشدید می‌کند.

چرا تنوع زیستی در جهان کاهش می‌یابد؟

کاهش تنوع زیستی عمدتاً نتیجه فعالیت‌های انسانی است. بر پایه گزارش پلتفرم بین‌دولتی تنوع زیستی و خدمات بوم‌سازگان (IPBES, 2019)، یک میلیون گونه گیاهی و جانوری در معرض انقراض قرار دارند. این بحران با تغییر اقلیم، آلودگی و تجارت غیرقانونی حیات وحش تشدید می‌شود.

در ایران، تلفیق خشکسالی، سدسازی، چرای بی‌رویه و شکار غیرمجاز، زیستگاه‌های حساس مانند تالاب‌های میانکاله و هامون را به شدت تحلیل برده است. خشک شدن دریاچه ارومیه نمونه‌ای آشکار از پیوند بحران آب و از دست رفتن تنوع زیستی است.

۱. تخریب و تکه‌تکه شدن زیستگاه: قاتل خاموش

تخریب زیستگاه، مستقیم‌ترین علت کاهش تنوع زیستی است. گسترش شهرها، جاده‌ها، معدن‌کاری و به‌ویژه تبدیل جنگل‌ها و مراتع به زمین‌های کشاورزی و دامداری، گونه‌ها را به گوشه‌های کوچک و منزوی می‌راند. در ایران، جاده‌سازی در کریدورهای حیات وحش، تلفات جاده‌ای یوزپلنگ آسیایی را افزایش داده است.

به گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO, 2020)، ۳۱ درصد از سطح خشکی‌های جهان زیر کشت یا چراگاه است. این رقم نشان می‌دهد که سیستم غذایی، بزرگ‌ترین کاربر زمین و عامل اصلی تغییر زیستگاه‌هاست.

۲. بهره‌برداری بی‌رویه و تجارت حیات وحش

شکار، صید و تجارت غیرقانونی گونه‌ها، جمعیت‌ها را سریع‌تر از توان بازسازی آن‌ها کاهش می‌دهد. در ایران، قاچاق پرندگان شکاری، خزندگان و گونه‌های دارویی به کشورهای حاشیه خلیج فارس، یکی از عوامل جدی تهدید تنوع زیستی است. صید بی‌رویه در دریای خزر نیز ماهیان خاویاری را در آستانه انقراض قرار داده است.

۳. تغییر اقلیم: فشار مضاعف بر گونه‌ها

گرمایش جهانی، الگوهای بارش و دمای فصلی را تغییر می‌دهد و گونه‌ها را ناچار به مهاجرت یا سازگاری سریع می‌کند. در ایران، افزایش دما و کاهش بارش، فصل زادآوری پرندگان و دسترسی به آب را مختل کرده است. دامداری صنعتی با انتشار متان و اکسید نیتروژن، سهم بزرگی در این فشار دارد.

به گزارش FAO (2013)، دامداری حدود ۱۴.۵ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای انسان‌ساز را تولید می‌کند. کاهش مصرف گوشت، به‌ویژه گوشت قرمز، مستقیماً این سهم را کم می‌کند.

۴. آلودگی: سموم پنهان در بوم‌سازگان

آفت‌کش‌ها، کودهای شیمیایی، پلاستیک و فاضلاب‌های صنعتی، آب و خاک را آلوده می‌کنند و زنجیره غذایی را مختل می‌سازند. پرندگان، دوزیستان و ماهی‌ها بیشترین آسیب را می‌بینند. در ایران، ورود فاضلاب به تالاب انزلی و خزر، جمعیت ماهیان و پرندگان آبزی را کاهش داده است.

۵. گونه‌های مهاجم: تهدید ناشی از جابه‌جایی

گونه‌های غیربومی که به‌طور تصادفی یا عمدی وارد بوم‌سازگان می‌شوند، می‌توانند رقابت، شکار یا بیماری را به گونه‌های بومی تحمیل کنند. در ایران، ورود ماهی تیلاپیا به آب‌های داخلی و گونه‌های مهاجم به تالاب‌ها، نمونه‌هایی از این تهدید هستند. تجارت جهانی و حمل‌ونقل، سرعت این تهاجم را افزایش داده است.

نقش دامداری صنعتی در کاهش تنوع زیستی

دامداری صنعتی با اشغال زمین، مصرف آب، تولید پساب و انتشار گازهای گلخانه‌ای، هم‌زمان چندین محرک کاهش تنوع زیستی را فعال می‌کند. در ایران، چرای بی‌رویه و مزارع علوفه، مراتع را تخریب کرده است. مراتع تخریب‌شده، توان نگهداری گونه‌های گیاهی و جانوری را از دست می‌دهند.

فشارسهم نسبی در جهاننمونه در ایران
تغییر کاربری زمین و دریابالاتبدیل مراتع به کشت علوفه، سدسازی
بهره‌برداری مستقیم از گونه‌هابالاشکار غیرمجاز، صید خاویار
تغییر اقلیممتوسط تا بالاخشکسالی هامون و ارومیه
آلودگیمتوسطفاضلاب انزلی، سموم کشاورزی
گونه‌های مهاجممتوسطتیلاپیا در آب‌های داخلی
مقایسه سهم نسبی فشارهای اصلی بر تنوع زیستی در ایران و جهان. Source: IPBES, 2019; FAO, 2020

روند شاخص تنوع زیستی جهانی (۲۰۰۰–۲۰۲۰)

Source: WWF Living Planet Index, 2022

“بحران تنوع زیستی، بحران غذا، آب و امنیت است. ما نمی‌توانیم بدون بازسازی بوم‌سازگان‌ها، به آینده‌ای پایدار برسیم.”

— دکتر نسرین مؤید، بوم‌شناس، دانشگاه تهران

چگونه می‌توانیم فشار بر تنوع زیستی را کاهش دهیم؟

How to کاهش اثر خود بر تنوع زیستی

  1. 1

    کاهش مصرف گوشت و لبنیات

    هفته‌ای چند وعده گیاهی جایگزین کنید؛ هر وعده کمتر، زمین و آب کمتری مصرف می‌کند و فشار بر زیستگاه‌ها را کم می‌کند.

  2. 2

    خرید محصولات کشاورزی پایدار

    محصولات محلی و فصلی بخرید و از کشاورزانی حمایت کنید که بدون سموم پرمصرف و با حفظ تنوع کشت کار می‌کنند.

  3. 3

    کاهش پلاستیک و مصرف آب

    پلاستیک یکبارمصرف را کنار بگذارید و در مصرف آب صرفه‌جویی کنید؛ بحران آب ایران، مستقیماً به تالاب‌ها آسیب می‌زند.

  4. 4

    حمایت از سازمان‌های حفاظت از حیات وحش

    به انجمن‌های محلی حفاظت از یوزپلنگ، تالاب‌ها و پرندگان کمک مالی یا داوطلبانه کنید و در پاکسازی زیستگاه‌ها شرکت کنید.

  5. 5

    گزارش شکار و تجارت غیرقانونی

    هر مورد شکار غیرمجاز یا فروش گونه‌های حفاظت‌شده را به اداره محیط زیست یا پلیس بین‌الملل (اینترپل) گزارش دهید.

  6. 6

    آموزش و آگاهی‌بخشی

    در خانواده و شبکه‌های اجتماعی درباره علل کاهش تنوع زیستی و راه‌حل‌های گیاهی صحبت کنید تا تقاضا برای محصولات پایدار افزایش یابد.

Frequently asked questions

مهم‌ترین علت کاهش تنوع زیستی چیست؟+

تخریب و تکه‌تکه شدن زیستگاه، مهم‌ترین علت کاهش تنوع زیستی است. تغییر کاربری زمین برای کشاورزی، دامداری، شهرسازی و جاده‌سازی، گونه‌ها را از زیستگاه‌هایشان جدا می‌کند و جمعیت‌ها را به انقراض نزدیک می‌سازد.

دامداری صنعتی چگونه به انقراض گونه‌ها کمک می‌کند؟+

دامداری صنعتی با اشغال زمین برای علوفه و چرا، مصرف آب، آلودگی پساب و انتشار گازهای گلخانه‌ای، هم‌زمان چند محرک کاهش تنوع زیستی را فعال می‌کند. کاهش مصرف گوشت، این فشار را کم می‌کند.

آیا تغییر اقلیم بر تنوع زیستی ایران اثر گذاشته است؟+

بله، خشکسالی ممتد، افزایش دما و کاهش بارش، تالاب‌های هامون، ارومیه و انزلی را تحلیل برده و پرندگان مهاجر و گونه‌های آبزی را تهدید کرده است. این تغییرات، فصل زادآوری و دسترسی به آب را مختل کرده است.

چه کارهایی برای حفظ تنوع زیستی در ایران می‌توان انجام داد؟+

کاهش مصرف گوشت و لبنیات، خرید محصولات پایدار، صرفه‌جویی در آب، حمایت از سازمان‌های حفاظت از حیات وحش و گزارش شکار غیرقانونی، مؤثرترین کارهای فردی هستند. این اقدامات فشار بر زیستگاه‌ها را کاهش می‌دهند.

چرا گونه‌های مهاجم برای تنوع زیستی خطرناک هستند؟+

گونه‌های مهاجم با رقابت بر سر غذا و فضا، شکار گونه‌های بومی و انتقال بیماری، تعادل بوم‌سازگان را بر هم می‌زنند. تجارت جهانی و حمل‌ونقل، ورود آن‌ها را آسان‌تر کرده است.

این نامه سرگشاده را با یک درخواست ساده به پایان می‌برم: هر وعده گیاهی که جایگزین گوشت می‌کنید، یک قدم کوچک برای حفظ یوزپلنگ، تالاب‌ها و جنگل‌های ایران است. آینده تنوع زیستی، در انتخاب‌های روزانه ما نوشته می‌شود.

هم‌رسانی · فهرست خواندن

حیات وحش

ویژه