قفسهای تودهای در مرغداری‌های صنعتی جنوب جهانی، به ویژه در کشورهای آفریقایی و آسیایی، عامل اصلی تشدید مقاومت آنتیبیوتیکی هستند. این نامه سرگشاده خطاب به سازمان بهداشت جهانی (WHO) خواستار اقدام فوری برای ممنوعیت این سیستمهای پرورشی و جایگزینی آن‌ها با روش‌های انسانی و پایدار است که سلامت انسان و حیوان را در اولویت قرار دهند.
چرا قفسهای تودهای در جنوب جهانی خطر مقاومت آنتیبیوتیکی را تشدید میکنند؟
قفسهای تودهای که در آن‌ها هزاران مرغ در فضایی محدود و بدون دسترسی به محیط طبیعی نگهداری میشوند، بستری ایده‌آل برای گسترش بیماری‌ها ایجاد میکنند. در این سیستم، دامداران برای جلوگیری از تلفات گسترده، به طور پیشگیرانه از آنتیبیوتیکها استفاده میکنند. بر اساس گزارش FAO در سال ۲۰۲۴، مصرف آنتیبیوتیک در مرغداری‌های صنعتی جنوب جهانی ۴۵٪ از کل مصرف جهانی را تشکیل میدهد. این در حالی است که این منطقه تنها ۳۵٪ از تولید جهانی گوشت مرغ را دارد.
آمار مقاومت آنتیبیوتیکی در جنوب جهانی چه می‌گوید؟
داده‌های منتشر شده توسط The Lancet در سال ۲۰۲۲ نشان میدهد که مقاومت آنتیبیوتیکی در سال ۲۰۱۹ باعث ۱.۲۷ میلیون مرگ مستقیم و ۴.۹۵ میلیون مرگ غیرمستقیم در جهان شده است. از این تعداد، بیش از ۶۰٪ در کشورهای جنوب جهانی رخ داده است. در هند، مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۳ توسط Indian Council of Medical Research نشان داد که ۷۰٪ از مرغ‌های مزارع صنعتی به آنتیبیوتیکهای رایج مانند تتراسایکلین مقاوم هستند.
| منطقه | مصرف آنتیبیوتیک (میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم گوشت) | نرخ مقاومت آنتیبیوتیکی در مرغها (%) |
|---|---|---|
| جنوب آسیا (هند، بنگلادش) | ۱۴۵ | ۷۰ |
| آفریقای جنوب صحرا (نیجریه، کنیا) | ۱۲۰ | ۶۵ |
| آمریکای لاتین (برزیل، مکزیک) | ۹۰ | ۵۰ |
| اتحادیه اروپا | ۴۵ | ۳۰ |
| ایالات متحده | ۶۰ | ۴۰ |
چگونه قفسهای تودهای به گسترش باکتریهای مقاوم کمک میکنند؟
در قفسهای تودهای، تراکم بالا و تهویه ضعیف باعث میشود باکتریها به سرعت بین مرغها منتشر شوند. استفاده مداوم از آنتیبیوتیکها به عنوان محرک رشد و پیشگیری از بیماری، فشار انتخابی ایجاد می‌کند که باکتریهای مقاوم را تکثیر میدهد. مطالعه‌ای در دانشگاه Kasetsart تایلند در سال ۲۰۲۳ نشان داد که ۸۰٪ از نمونه‌های مدفوع مرغ‌های قفسهای تودهای حاوی ژن‌های مقاوم به آنتیبیوتیکهای آخرین خط دفاعی مانند کولیستین بودند.
“قفسهای تودهای در جنوب جهانی نه تنها رنج بی‌اندازه‌ای برای حیوانات ایجاد میکنند، بلکه یک بمب ساعتی برای سلامت عمومی هستند. مقاومت آنتیبیوتیکی مرز نمی‌شناسد و تهدیدی برای همه بشریت است.”
روند افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی در مرغ‌های قفسهای تودهای در جنوب جهانی (۲۰۲۰-۲۰۲۵)
راهکارهای فوری برای کاهش خطر مقاومت آنتیبیوتیکی چیست؟
برای مقابله با این بحران، WHO باید اقدامات زیر را در اولویت قرار دهد: اول، ممنوعیت فوری استفاده از آنتیبیوتیکها به عنوان محرک رشد در جنوب جهانی. دوم، جایگزینی قفسهای تودهای با سیستمهای پرورشی آزاد که تراکم کمتری دارند و امکان دسترسی به فضای باز را فراهم میکنند. سوم، سرمایه‌گذاری در آموزش دامداران برای روش‌های پیشگیری از بیماری بدون آنتیبیوتیک.
چگونه می‌توان از ممنوعیت قفسهای تودهای حمایت کرد؟
- 1
آگاهی‌رسانی
با انتشار اطلاعات درباره پیوند قفسهای تودهای و مقاومت آنتیبیوتیکی در شبکه‌های اجتماعی، آگاهی عمومی را افزایش دهید.
- 2
حمایت از سازمان‌های مدافع
از سازمان‌های غیردولتی مانند Humane Society International که برای ممنوعیت قفسهای تودهای در جنوب جهانی تلاش میکنند، حمایت مالی کنید.
- 3
فشار بر سیاست‌گذاران
به نمایندگان مجلس و وزارت بهداشت کشور خود نامه بنویسید و خواستار ممنوعیت قفسهای تودهای و محدودیت مصرف آنتیبیوتیک در دامداری شوید.
- 4
انتخاب مصرف آگاهانه
گوشت مرغ ارگانیک یا از مزارع آزاد بخرید و از محصولات مرغداری صنعتی که از قفسهای تودهای استفاده میکنند، خودداری کنید.
- 5
حمایت از تحقیقات
به پروژه‌های تحقیقاتی که جایگزینهای پایدار برای قفسهای تودهای را مطالعه میکنند، کمک مالی کنید.
چرا تمرکز بر جنوب جهانی برای حل بحران ضروری است؟
بیشتر تحقیقات و سیاست‌های موجود بر کشورهای شمال جهانی مانند ایالات متحده و اروپا متمرکز شده‌اند، در حالی که جنوب جهانی سریع‌ترین رشد مصرف آنتیبیوتیک در دامداری را دارد. مطالعه‌ای از University of Cambridge در سال ۲۰۲۳ نشان داد که مصرف آنتیبیوتیک در مرغداری‌های هند بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ سه برابر شده است. بدون مداخله در این مناطق، تلاش‌های جهانی برای کاهش مقاومت آنتیبیوتیکی ناکام خواهد ماند.
سوالات متداول
قفسهای تودهای و مقاومت آنتیبیوتیکی چه ارتباطی دارند؟+
قفسهای تودهای با تراکم بالا و شرایط غیربهداشتی، بیماری را در میان مرغها گسترش میدهند. دامداران برای پیشگیری از تلفات، از آنتیبیوتیکها به طور گسترده استفاده میکنند که این امر باعث ایجاد باکتریهای مقاوم میشود. این باکتریها از طریق گوشت، مدفوع و زنجیره غذایی به انسان منتقل میشوند.
آیا قفسهای تودهای در کشورهای در حال توسعه خطرناکترند؟+
بله، زیرا در جنوب جهانی نظارت بر مصرف آنتیبیوتیک کمتر است، قوانین ضعیفتر اجرا میشوند، و دسترسی به جایگزینهای بهداشتی محدود است. همچنین تراکم جمعیت انسانی بالا و فاصله نزدیک بین مزارع و مناطق مسکونی خطر انتقال را افزایش میدهد.
چه جایگزینهایی برای قفسهای تودهای وجود دارد؟+
سیستمهای پرورشی آزاد که به مرغها فضای کافی و دسترسی به محیط طبیعی میدهند، بهترین جایگزین هستند. همچنین سیستمهای پرورشی ارگانیک با تراکم پایین و بدون استفاده از آنتیبیوتیکهای پیشگیرانه میتوانند مصرف آنتیبیوتیک را تا ۶۰٪ کاهش دهند.
WHO چه اقداماتی برای کاهش مقاومت آنتیبیوتیکی انجام داده است؟+
WHO در سال ۲۰۱۵ یک برنامه اقدام جهانی برای مقاومت آنتیبیوتیکی تصویب کرد و در سال ۲۰۱۷ استفاده از آنتیبیوتیکها به عنوان محرک رشد را در دامداری محکوم کرد. با این حال، اجرای این سیاستها در جنوب جهانی به دلیل کمبود منابع و فشار صنعت کند بوده است.
مصرف‌کنندگان چگونه میتوانند به کاهش این بحران کمک کنند؟+
با انتخاب گوشت مرغ از مزارع آزاد یا ارگانیک، کاهش مصرف گوشت، و حمایت از سازمان‌های مدافع حقوق حیوانات و بهداشت عمومی، می‌توانید فشار بر صنعت را کاهش دهید. همچنین با اطلاع‌رسانی به دیگران، آگاهی عمومی را افزایش دهید.
اکنون زمان اقدام است. سازمان بهداشت جهانی باید با همکاری دولت‌های جنوب جهانی، قفسهای تودهای را به عنوان یک تهدید فوری برای سلامت عمومی شناسایی کرده و ممنوعیت آن را در اولویت قرار دهد. ما به عنوان شهروندان جهانی، خواستار پایان دادن به این سیستم ظالمانه و ناپایدار هستیم.
